λύτρωση.

©ikb

Αφήνω στο φως τη σκιά μου σαν ένα μαντήλι που το φοράει σα γάντι ο αέρας,
αν ποτέ η σκιά μένει σε ένα σημείο ή αν όχι, ας πάει πέρα-δώθε καθηλωμένη στο φανταστικό παρόν της.
Ας μένει πάντα εδώ, τόσο παντού, ψίθυρος, μνήμη, φαντασία, εδώ, πουθενά -φόρα με, Συ- καθηλωμένη στο σημείο της πρώτης συνάντησης.
Άλλωστε η φόρα είχε από εκείνη την μέρα την φορά μιας φθοράς παρατεταμένης.
Άσε με -εμένα και τις παρηχησεις μου- μια φορά να λαμπύριζες στις ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες των νευρώνων μου καθώς σε αγγίζω, αλλά να που η φθορά πήρε τη λάμψη της λιακάδας.
Αβέβαιος παραμένω, αβέβαιος, όπως χθες στο λιόγερμα που είδα εσένα ή διάβασα για εσένα πρώτη φορά, είμαι σαστισμενος και αβέβαιος, αβέβαιος τόσο που χάνω και το φύλο μου, δεν έχει σημασία καν το σώμα Μου, μουδιασμένος, αβέβαιη, όπως χτες -ας πω χτες, αν και πια δεν ξέρω- που είδα ή διάβασα ή άκουσα για σένα πρώτη φορά -αν ήταν κι η πρώτη- είμαι σαστισμένη κι αβέβαιος και σίγουρα καθηλωμένος πέρα-δώθε πηγαίνοντας στο σημείο της πρώτης συνάντησης.
- Αποφεύγεις να είσαι συγκεκριμένος. Τι έγινε τότε στο άχρονο της επαφής -ή καλύτερα της αφής. Πες σαν να μην έχω αυτιά, σαν να μην βλέπω το στόμα σου που μιλά. Κάνε λέξεις αυτό το εκκρεμές.
Αχ, μιλώ σαν να 'μαι δυο, εγώ που δεν αντέχω καν να είμαι ένας. Και μιλώ σαν μνήμες δυο, εγώ που με βαραίνουνε οι λήθες και που οι ίδιες μου οι λέξεις δεν έχουν ήχο γιατί είναι σαν να μην έχεις αυτιά και που δεν κινούν τα χείλη γιατί είναι σαν να μην βλέπεις το στόμα μου, παρά γράμματα, σώματα με σκιές αφημένες στο φως σαν ένα μαντήλι που το φοράει σα γάντι ο αέρας.
Αφαιρώ- αυτό είναι- τώρα αφαιρώ, από τον αέρα το δικαίωμα να φοράει αυτό το σκιερό γάντι, και το ολοφώτιστο πέπλο λυγίζει κι ανοίγει και προχωράει και πάει πέρα μακριά από την ακτή μου, στην κοιλάδα την εύφορη, και σε βλέπω για πρώτη τελικά φορά εκεί. Σσσς! Να μου εξηγήσεις εκλιπαρώ το όνειρο. Λες, είναι ο παναρχαιος χρησμος. Σε ακούω! Σσσσς!

*εκείνη μίλησε με γράμματα πλαγιαστά / εκείνος μίλησε με γράμματα στητά.

Όπου εκείνη, Νεφέλη / όπου εκείνος, Σταμάτης.

>> το κείμενο δημιουργήθηκε με την συνέχιση κάθε επόμενου στίχου με την προϋπόθεση να ξεκινά με το ίδιο γράμμα και να τελειώνει με το ίδιο γράμμα κάθε φορά (α/αρχή - ς/κατάληξη στίχων) σε ταυτόχρονο chatting με πλήρη αποκάλυψη εξαρχής κάθε προηγούμενου στίχου για τη συνέχιση του επόμενου. Κατά τη διαδικασία της συγκόλλησης δεν υπήρξε καμία επιπλέον επεξεργασία.